چشم شيدا

هر چند سال يه بار طرقبه ميري؟
سالي چند بار طرقبه ميري؟
ماهي چند بار طرقبه ميري؟
هفته اي چند بار طرقبه ميري؟
روزي چند بار طرقبه ميري؟

اشتباه نكنيد اين فقط يك سوال است كه از يك شخص خاص پرسيده مي شده و طي يك سال يا شايد كمتر، تغييراتي يافته و به اين شكل در آمده است.

گاهي پيش مياد كه اوضاعم خيلي بهم ريخته ميشه، يعني اين حالت خيلي برام پيش مياد . تو اين مواقع، ميام يه ليست از كارهايي كه نبايد بكنم را، در ميارم، معمولا طي دو سه روز موفق ميشم برنامه رو درست كنم و اين وضعيت درست و به اصطلاح سبز تا حدود دو هفته ادامه پيدا ميكنه، تا اينكه بعد دو هفته دوباره بايد اين كار تكرار بشه يعني ليست جديدي تهيه بشه و ادامه ماجرا …
به نظر روش خوبي مياد گاهي هم ليست كارهايي كه بايد بكنم رو در ميارم اما به اندازه ليست قبلي جواب نميده!
بگذريم اين بار اوضاع آنقدر آشفته است، كه يادم نمياد ليستمو كجا گذاشتم، نميتونم پيداش كنم يعني گمش كردم! حالا هرچي فكر ميكنم يادم نمياد چيكار نبايد ميكردم!! حس آلزايمريم هم قوي شده و روز به روز داره تقويت ميشه!

دانشكده مهندسي2 آزاد مشهد

تصويري كه مشاهده مي كنيد مربوط به سلف دانشكده قبلي ماست دانشكده اي كه دو سال در آن زندگي كرديم، اما در زمان زندگي ما در اين دانشكده از اين خبرها نبود، اصلا خبري از سلف نبود، غذاي ما از طريق ساندويج كثيف بيرون دانشگاه تامين مي شد. اما گويا با رفتن ما سلف دچار تحولاتي گرديده و به اين شكل در آمده است. به هر حال اينم نشانه پيشرفتيه واسه خودش!

لوگوي جديد پژو >>

چند تا كلمه هستند كه يه معني رو ميدن:
بازگشت دوباره،
Ctrl+z،
غلط كردم،
Undo
تولدي ديگر!
مهم ترين ترفند ورد و حتي زندگي!!

پ.ن: اين روزها سرم وحشتناك شلوغه، در اين حد كه شب ها خونه هم نميام، اينجا درگيرم، دانشگاه ميرم تمام وقت هم ميرم تا 11 شب هم ميمونم اما سر هيچ كلاسي نميرم!

گاهي نمي فهمم كه بهم داره محبت ميشه يا ترحم؟ اما هميشه رو حساب محبت ميزارم، ترحم خيلي بده، خودم هيچ وقت به كسي احساس ترحم نميكنم اگه چيزي هست محبته! بدترين احساس واسه يه مرد اينه كه احساس كنه كسي داره بهش احساس ترحم ميكنه!

وقتي بچه بودم، كتاب داستان زياد مي خوندم . امشب ياد يكي از اونا افتادم . خلاصه داستان از اين قرار بود كه سه تا گاو نر خوش و خرم و با رفاقت زياد با هم تو يكي از دشت هاي آفريقا زندگي مي كردند. دور و برشون يه شير زندگي ميكرد كه چشم طمع به گاو ها دوخته بود، اما نمي تونست با اونها مبارزه كنه چون اونا واقعا گاو هاي قدرتمندي بودن بعلاوه اينكه با هم متحد بودن اما شير حتي يكي شون رو هم به تنهايي حريف نبود!
خلاصه آقاشيره ما كه بد جور تو كف اين گاو ها بود كه آقا چيكار كنم چيكار نكنم ، اين فكر زد به كلش كه بياد بينشون اختلاف بندازه، آي گاو قهوه اي يه اينجوري گفته، زرده اونجوري گفته، خلاصه كار خودشو كرد و گاو هارو به جون هم انداخت، گاوها هم زدن سر كله هم ديگه رو داغون كردن و به قول دوستاني كتابي “يكديگر را از پاي در آوردند ” بعد آقا شيره اومد و با خيال راحت همشون رو خورد!
نويسنده آخرش اين نتيجه رو گرفته بود كه داشتن اطمينان و اعتماد به دوستان اهميت زيادي دارد!
هدف خاصي از نوشتن اين مطلب نداشتم گويا، فقط جهت ياد آوري به خودم بود!شايد اعتماد مهم تر از اتحاد است !
اگر حوصله داريد بيشتر بخوانيد لاشخور را هم بخوانيد.