چشم شيدا

اين ترم يه درس اختياري برداشتم كه استاد اون رو به صورت متفاوتي با درس هاي ديگر ارائه مي ده، مديريت رفتار سازماني ، تا حالا دو جلسه ش رو رفتم كه هر جلسه نيز به سبك متفاوتي با جلسه قبلي ارائه شده ، امروز با 7-8 دقيقه تاخير رفتم اولش ديدم استاد نيست بعد كه خوب نگاه كردم ديدم استاد رفته و بين بچه ها نشسته و داره باهاشون صحبت مي كنه ، منم سلام كردم و رفتم پشتش نشستم اونم يه حالي ازم پرسيد و منتظر موند تا بقيه بچه ها بيان .

زياد سرتون رو درد نميارم واسه همين توضيح نمي دم كه چه اتفاقاتي بعد افتاد ، اما حالتي پيش اومد كه من بايد مثل مدير يك سازمان بايد بچه هايي كه الان نيروي انساني اون سازمان شدند رو اداره كنم با اين توضيح كه به جاي استاد هم هستم و كاملا مختارم تا كلاس رو به مدت 20 دقيقه هر طور كه خودم مي خوام اداره كنم ، البته با اين پيش زمينه كه مي تونم در مورد يك موضوع خاص (اعتراض فردي به نيروي انساني در سازمان) صحبت كنم و مانور بيشتري بدم .

من خيلي آروم بحث رو شروع كردم و با طرح چند سوال صحبت رو ادامه دادم ، بچه ها كم كم جواب ميدادن ، اما من باز هم با سوال كردن ادامه دادم ، سوالاتي كه جوابشون خيلي ساده بود يا اينكه اصلا جواب تو خود سوال مطرح بود ، حتي سوال بچه ها رو هم با سوال پاسخ مي دادم . هر توضيح كوچكي هم كه ميدادم با يه سوال ديگه ادامه مي دادم و فقط قصد داشتم منظورمو با سوال بيان كنم !

من تازه بعد از كلاس به اين نكته پي بردم كه همه ارائه با سوال بوده ، شايد بوسيله نظر يكي از بچه ها ، اما بعدش كه فكر ميكردم ديدم اين روز ها با خيلي ها همينجوري صحبت مي كنم يعني سوالاتي مي پرسم كه جوابشون زياد سخت نيست و در اصل مشخصه ! اما خيلي راحت مي تونم حرفم رو بزنم ،حرفي كه اگه بخوام همينجوري بگم شايد كلي بايد خودمو به حرص بندازم . آخرشم شايد مخاطب قانع نشه . به هر حال فكر مي كنم روش خوبيه ! فكر ميكنم بچه ها هم راحت تر فهميدند.

پ.ن: اين روز ها دارم كلي چيز ياد ميگيرم اين كلاس هم ++ . روز هاي خوبيه به نظرم!
بيشتر بخوانيد>>